ΦΩΝΗ ⳩ ΚΥΡΙΟΥ «Οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης» 🜋 19.12.21

7.141 social media engagement

«ΦΩΝΗ ⳩ ΚΥΡΙΟΥ» 📖 Ο Απόστολος της Κυριακής 19 Δεκεμβρίου 2021 🜋 ΚΥΡΙΑΚΗ: ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ (Ἑβρ. ια´ 9-10, 32-40)

🙏 Οἱ δίκαιοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης
📜 «Ἀδελφοί, λόγω τῆς πίστεώς του ἐγκαταστάθηκε προσωρινά στή γῆ τῆς ἐπαγγελίας σάν σέ ξένη γῆ, καί ἔζησε σέ σκηνές μαζί μέ τόν Ἰσαάκ καί τόν Ἰακώβ, πού ἦταν ἐπίσης κληρονόμοι τῆς ἴδιας ἐπαγγελίας· γιατί προσδοκοῦσε νά κατοικήσει μονί μως στήν πόλη πού ἔχει γερά θεμέλια, τῆς ὁποίας τεχνίτης καί δημιουργός εἶναι ὁ Θεός. Καί τί νά μνημονεύσω ἀκόμη; Πραγματικά, δέν θά μοῦ φθάσει ὁ χρόνος ἄν διηγηθῶ περί τοῦ Γεδεών καί τοῦ Βαράκ καί τοῦ Σαμψών καί τοῦ Ἰεφθάε, καί περί τοῦ Δαβίδ καί τοῦ Σαμουήλ καί τῶν (λοιπῶν) προφητῶν, οἱ ὁποῖοι μέ τήν πίστη κατέλυσαν βασίλεια, ἐπέδειξαν δικαιοσύνη, πέτυχαν τήν πραγματοποίηση τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θεοῦ, φίμωσαν τά στόματα λεόντων, ἔσβησαν τή δύναμη τῆς φωτιᾶς, διέφυγαν ἀπό τή σφαγή, θεραπεύθηκαν ἀπό ἀρρώστιες, ἀναδείχθηκαν ἰσχυροί στόν πόλεμο, ἔτρεψαν σέ φυγή τά στρατεύματα ἐχθρῶν· πολλές γυναῖκες πῆραν πίσω τούς νεκρούς τους, πού ἀναστήθηκαν· ἄλλοι βασανίστηκαν μέ τό τύμπανο μέχρι θανάτου, καί δέν δέχθηκαν τήν ἀπελευθέρωση, γιά νά πετύχουν τήν ἀνάσταση σέ καλύτερη ζωή· ἄλλοι δοκίμασαν ἐξευτελισμούς καί μαστιγώσεις, καί ἀκόμη περισσότερα δεσμά καί φυλακίσεις· λιθοβολήθηκαν, πριονίστηκαν, ὑπέστησαν βασανιστήρια, θανατώθηκαν μέ μαχαίρι, περιπλανήθηκαν ντυμένοι μέ δέρματα προβάτων, μέ δέρματα κατσικιῶν, ὑπέστησαν στερήσεις, θλίψεις, κακουχίες, –τέτοιων ἀνθρώπων δέν εἶναι ἄξιος ὁ κόσμος–, περιπλανώμενοι σέ ἐρήμους καί σέ βουνά καί σέ σπήλαια καί στίς τρύπες τῆς γῆς. Καί ὅλοι αὐτοί, μολονότι εἶχαν καλή μαρτυρία γιά τήν πίστη στόν Θεό λόγω τῆς πίστεώς τους, ἐντούτοις δέν πέτυχαν τήν ἐκπλήρωση τῆς ὑποσχέσεως (περί τῆς μέλλουσας ζωῆς), καθόσον ὁ Θεός εἶχε προβλέψει κάτι ἀνώτερο γιά ἐμᾶς, γιά νά μή σωθοῦν, δηλαδή, χωρίς ἐμᾶς. »

🜋 ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ: ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ
Τά Χριστούγεννα, ὅπως καί κάθε χριστιανική ἑορτή, προϋποθέτουν τήν εὐλογία, τή δωρεά καί τήν ἀπόφαση τῆς πίστης. Οἱ ἄνθρωποι ἑορτάζουμε ἐπειδή ἔτσι ἔχουμε μεγαλώσει καί ἐπειδή ὁ πολιτισμός μας ἔχει συνδέσει τή θρησκευτικότητα μέ τόν δικό του τρόπο προσέγγισης τοῦ χρόνου. Κερδίζουν, ἄλλωστε, ὅλοι. Ἡ ἑορτή γίνεται μία στάση στήν πορεία τῆς ζωῆς, μόνο πού δέν ἐνδιαφέρει τούς πολλούς τό νόημά της. Ἀρκεῖ ὅτι ὑπάρχει!

🜋 Ἀλλαγή πορείας
Ὅσοι ἐνδιαφερόμαστε ὅμως γιά τό τί δείχνει καί σέ τί μᾶς καλεῖ μία ἑορτή, χρειάζεται νά ξαναδοῦμε τί εἶναι πίστη. Καί ἐδῶ ἡ Ἐκκλησία μας, τήν Κυριακή πρό τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως, κάνει μία ἀναφορά σέ πρόσωπα τά ὁποῖα ξεχώρισαν, ὡς πρός τήν πίστη, ξεκινώντας ἀπό τόν πρῶτο στόν ὁποῖο ἀποκαλύφθηκε ὁ Θεός: τόν γενάρχη τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τόν Ἀβραάμ. Κληρονόμοι τῆς πίστης τοῦ Ἀβραάμ μέχρι τά χρόνια τοῦ Χριστοῦ ἦταν οἱ Ἑβραῖοι. Μετά ἡ κληρονομιά πέρασε σέ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα, σέ κάθε ἄνθρωπο καί λαό πού ἀποδέχτηκε τή διαθήκη, τή συμφωνία πίστης πού ὁ Θεός ἔκανε μέ τόν Ἀβραάμ. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος, λοιπόν, γράφοντας στούς Ἑβραίους, μᾶς δείχνει ὅτι ἡ πίστη δέν εἶναι μόνο μία δογματική ἀλήθεια τήν ὁποία ἀποδέχεται ὁ πιστεύων στό μυαλό καί τή σκέψη του, ὅσο «παρώκηση», ἐγκατάσταση «εἰς γῆν ἀλλοτρίαν» (Ἑβρ. 11, 9).

Αὐτός πού πιστεύει εἶναι ἀποφασισμένος νά ἐγκαταλείψει τόν τρόπο τῆς ζωῆς του πλέον, ἀφοῦ ἡ ἐγκατάλειψη τοῦ τόπου δέν εἶναι προαπαιτούμενο, καθώς ὁ χριστιανισμός ἔχει διαδοθεῖ σέ ὅλη σχεδόν τήν οἰκουμένη. Ὁ τρόπος τῆς ἀλλότριας γῆς προϋποθέτει ἀπόφαση γιά σύγ κρουση. Κανείς δέν δέχεται ἕναν ξένο πού ἔρχεται ὄχι ὡς φιλοξενούμενος, ἀλλά γιά νά πάρει τή γῆ του. Καί ὁ «εἰσβολέας» χρειάζεται νά εἶναι ἀποφασισμένος ὅτι θά ἔρθει σέ ρήξεις, ὄχι μόνο μέ τόν ἑαυτό του, ἀλλά καί μέ ὅσους γνωρίσει. Ἄλλοι θά τόν ἀποδεχτοῦν, ἄλλοι ὄχι. Δέν εἶναι γλυκανάλατη ἡ ζωή. Δέν εἶναι ὅλα ρόδινα στήν ὁδό καί τόν τρόπο τῆς πίστης. Χρειάζεται κατοικία σέ σκηνές, δηλαδή ἕνα αἴσθημα ὅτι τά πάντα στή ζωή μεταβάλλονται, οἱ διαθέσεις τῆς ἐπίγειας ἐξουσίας, τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, τῶν προτύπων τοῦ πολιτισμοῦ. Τό μόνο σταθερό εἶναι ἡ πίστη, ἡ ἐμπιστοσύνη δηλαδή στό πρόσωπο τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος γνωρίζει τί μᾶς χρειάζεται καί τί θά μᾶς δώσει γνήσια πρόοδο. Ὁ Ἀβραάμ νίκησε χάρη στήν πίστη στόν Θεό. Κι ἐμεῖς σήμερα καλούμαστε στήν ἄρνηση τοῦ κόσμου νά ζήσει τό νόημα τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ πέρα ἀπό τό ἔθιμο, νά ἀντιτάξουμε τήν πίστη καί τήν ἀλλαγή τῆς καρδιᾶς.

🜋 Οἱ προτεραιότητες τοῦ πολιτισμοῦ
Ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νά παραιτούμαστε ἀπό τήν αὐτάρκεια τῶν δικαιωμάτων μας. Ἀπό τή θεοποίηση τῶν παθῶν καί τῶν ἐπιθυμιῶν μας. Ἀπό «ἔτσι εἶμαι, κι ἄς μή σᾶς ἀρέσει καί δέν ἀλλάζω». Ἀπό τήν ἐμμονή νά μήν θέλουμε νά δοῦμε τά γεγονότα τῆς ζωῆς μέσα ἀπό τήν προοπτική τῆς πρόνοιας τοῦ Θεοῦ. Ἀπό τήν παραμονή μας στό νά θέλουμε νά ἐξηγήσουμε τά πάντα μέ βάση τό ἐγώ καί τόν ὀρθολογισμό μας, ὅπως ἐπίσης καί μέ βάση τό ποιός νομίζουμε ἐμεῖς ὅτι εἶναι ὁ Θεός, δηλαδή αὐτός πού ὀφείλει νά μᾶς τά δώσει ὅλα στό χέρι. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ ἀγάπη στόν Θεό θέλει ἐμπιστοσύνη, κάποτε πάλη καί περιπέτεια, καί σίγουρα σύγκρουση καί μέ τόν ἑαυτό μας καί μέ τή νοοτροπία τοῦ κόσμου.

🜋 Ξαναβρίσκουμε τήν ταυτότητά μας
Μέσα ἀπό τόν ἐρχομό τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο καλούμαστε νά ξαναβροῦμε τό νόημα τῆς χριστιανικῆς μας ταυτότητας. Κάθε γεγονός, κάθε ἄνθρωπος, κάθε στιγμή δέν μποροῦν νά ἀφήνουν ἀνέγγιχτο τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο βλέπουμε τόν Θεό καί τή ζωή μας. Τό ἴδιο καί κάθε ἑορτή. Εἶναι μία εὐλογία, στήν ὁποία καλούμαστε νά ἀφεθοῦμε. Ὄχι μόνο νά φιλοσοφήσουμε τό νόημά της, ἀλλά νά ζήσουμε τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ. Διότι αὐτό εἶναι τό νόημα τῆς ἑορτῆς. Νά ἀφεθοῦμε στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, στό ὅτι δηλαδή μᾶς καλεῖ νά τόν ἐμπιστευθοῦμε, διότι εἶναι παρών στή ζωή μας. Στίς φανερές καί ἀφανεῖς εὐεργεσίες πού ἔχουν γίνει γιά ἐμᾶς.

Εἶναι δωρεά ὅμως ἡ πίστη, διότι δέν τήν κατακτοῦμε ὡς μία γνώση πού διαβάσαμε, ἀλλά ὡς ἀποκάλυψη, ὡς φανέρωση τῆς ἀλήθειας. Καί γίνεται μεταμόρφωση τῆς ὕπαρξής μας ἡ ἀλήθεια πού εἶναι ὁ Θεός, διότι τό δῶρο εἶναι χαρά, εἶναι ἐλπίδα, εἶναι ζωή. Τίποτε δέν εἶναι τό ἴδιο, ἄν περάσουμε ἀπό τή συνήθεια τῆς πίστης στήν ἀποδοχή τῆς δωρεᾶς της. Μᾶς δόθηκε νά εἴμαστε παιδιά τοῦ Θεοῦ. Καί εἶναι ἀπόφαση ἡ πίστη. Ὅτι θά ἀναζητοῦμε τόν Θεό καί τό θέλημά του πίσω ἀπό κάθε τί, νικών τας τόν ἑαυτό μας, ἐρχόμενοι σέ ρήξη καί ἀφήνοντας κατά μέρος ὅ,τι ὁ κόσμος θεωρεῖ εὐχάριστο, ἄν δέν εἶναι σύμφωνο μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Τά Χριστούγεννα μέ τόν Χριστό εἶναι εὐλογία, ἀλήθεια καί νέα ἀρχή. Γι’ αὐτό καί ἡ ἑορτή ἔχει νόημα στήν Ἐκκλησία!

🖋️π. Θ. Μ.

«ΦΩΝΗ ⳩ ΚΥΡΙΟΥ» 📖 Ο Απόστολος της Κυριακής 19 Δεκεμβρίου 2021 🜋 ΚΥΡΙΑΚΗ: ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ (Ἑβρ. ια´ 9-10, 32-40)

🙏 Οἱ δίκαιοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης
📜 «Ἀδελφοί, πίστει παρῴκησεν εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας ὡς ἀλλοτρίαν, ἐν σκηναῖς κατοικήσας μετὰ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ τῶν συγκληρονόμων τῆς ἐπαγγελίας τῆς αὐτῆς· ἐξεδέχετο γὰρ τὴν τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν, ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός. Πίστει καὶ αὐτὴ Σάῤῥα δύναμιν εἰς καταβολὴν σπέρματος ἔλαβε καὶ παρὰ καιρὸν ἡλικίας ἔτεκεν, ἐπεὶ πιστὸν ἡγήσατο τὸν ἐπαγγειλάμενον. Καὶ τί ἔτι λέγω; ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ τε καὶ Σαμψὼν καὶ Ἰεφθάε, Δαυΐδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν, οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στό ματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμ ώθη σαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσ θησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰ γείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσ μος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.»

🙏ΑΜΗΝ

#ΦωνηΚυριου #Χριστος #Ευαγγελιο #ΚαινηΔιαθηκη #Αποστολος #Παναγια #Εκκλησια #Ορθοδοξια #ΜητροποληΝεαςΙωνιας #ΑποστολικηΔιακονια

«ΦΩΝΗ ⳩ ΚΥΡΙΟΥ», τῆς «Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» 📜 3577